Wstęp do katalogu z wystawy w galerii BRAMA Warszawa 1996r.

Malowanie emocjami

W każdej swojej pracy Szumiński zostawia coś z własnych przemyśleń, doświadczeń, czasem marzeń. Maluje emocjami. Każdy kolejny obraz jest jakby zapisem stany jego duszy. Odbiciem zmiennych nastrojów, rozczarowań, próbą zrozumienia kobiety. Kobiety w twórczości Szumińskiego są tematem dominującuym. Zawsze istniały w jego życiu, pobudzały, inspirowały. Sprawiały, że niekiedy tracił poczucie włąsnej wartości. "Kobiety zastraszają mężczyzn, którzy ciągle i bez przerwy udowadniają, że naprawde nimi są".     Erotyzm w pracac Szumińskiego budzi niepokój, prowokuje pytania: czy warto wszystko poświęcać dla jednej chwili spełnienia? Często naszymi uczuciami rządzi seks. Szumiński nie moralizuje; życie jest chwilą, pewną ułudą. A doświadzenia, które z takim mozołem gromadzimy u schyłku istnienia staja się zupełnie nieprzydatne. Czasem wręcz przeszkadzają. Paradoks ludzkiej egzystencji polega również na powtarzalności tego paradoksu.     Szumiński - rzeźbiarz, w swoich poszukiwaniach twórczych podejmował próby połączenia formy z malarstwem. Uwieńczeniem tych poszukiwań są "Fantomy". Ceramiczna kompozycja przestrzeni na płaszczyźnie, zainspirowana dziełami Miro, zapoczątkowała nowy rozdział w twórczości Szumińskiego. "Nie wszystko można odnieść do malarstwa figuralnego. Wielka myśl, wielka sztuka, wielka nauka musi się odnaleźć w sferze abstrakcji". Po "przeładowanej", wielokresowej, wieloelementowej, barwnej abstrakcji u artysty nastąpił okres chłodnej geometrii obrazującej samotność ludzkiej egzytstencji. Zdeformowaną, można odnaleźć w jego późniejszych pracach. Szumiński od lat wierny jest abstrakcji, również i jego gobeliny żyją w odrealnionym wymiarze. Świat realny, artysta zachował tylko dla muzyki. Jego nieprzeciętny bas baryton rozbrzmiewał już w wiely europejskich salach koncertowych.     Tomasz Szumiński (ur. w 1956 r.) jest absolwentem Wydziału Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (1982 r.). Studiował również na wydziale Wokalnym warszawskiej Akademii Muzycznej. W latach 1990-1992 był solistą Teatru Bolszoj.

Kama Zboralska

<< WSTECZ